Tess

 

Tess is een gesteriliseerde Berner sennenhond van bijna 4 jaar oud. Ze was twee en een halve week geleden met spoed bij ons langs gekomen. De eigenaar had haar 's ochtends uit het pension gehaald en daar was het al opgevallen dat Tess wat slomer was. Verder hadden ze in het pension geen bijzonderheden gemerkt, ze was daar nog gewassen en ze had 's morgens vroeg haar eten opgegeten. Nu ze weer bij de eigenaar was bleef ze sloom, maar wilde nu helemaal niet meer eten of drinken. Ze was ook erg winderig en sinds een uur was ze ook pogingen aan het doen om te braken, maar dat lukte niet.

Op de praktijk viel op dat Tess inderdaad erg sloom was, ze ging constant liggen. Haar lichaamstemperatuur was licht verhoogd, haar slijmvliezen waren nog wel mooi roze. Ook klonken haar hart en haar longen goed. Toen we in de buik voelde, viel op dat het vooraan in de buik gevoelig was. We voelden alleen geen abnormale diktes of iets dergelijks in de buik.

Er werd besloten om een röntgenfoto van de buik te maken. Hierop was duidelijk te zien dat de maag extreem gevuld was met lucht (lucht kleurt zwart op een röntgenfoto), ook was de maag gedraaid. Dit is te herkennen doordat je een “smurfenhoedje” kan herkennen in de omtrek van de maag. De diagnose was dus een maagkanteling.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een maagkanteling, ook wel een maagtorsie genoemd, is een acute levensbedreigende aandoening, die met spoed behandeld moet worden. Zoals de naam het al zegt, kantelt de maag zich om zijn as. Door deze draaiing krijg je een afknelling van de slokdarm en het begin van de dunne darm. Hierdoor kunnen de gassen, die in de maag door bacteriën worden geproduceerd, niet meer weg en zwelt de maag op (dit wordt een maagopzetting of maagdilatatie genoemd). Doordat de maag begint op te zetten, komt de bloedsomloop van de maag, maar ook van de omliggende organen (zoals de milt), in gedrang. Hierdoor krijgen de organen een tekort aan bloed en kan de hond in shock raken. Uiteindelijk leidt dit tot sterfte.

Wat precies de oorzaak is waarom een maag gaat kantelen is nog onbekend. Wel lijkt een activiteit vlak na het eten de kans op een maagkanteling te vergroten. Ook lijkt het geven van grote maaltijden de kans op een kanteling te vergroten. Het is een aandoening die vooral voorkomt bij grote hondenrassen met een diepe borstkas.

De symptomen die bij een maagkanteling horen zijn;

  • Onrustig zijn, maar soms ook sloom;
  • Pogingen doen om te braken, maar dat lukt niet;
  • Een opgezette buik, maar dit valt niet altijd op bij een hond met een diepe borstkas;
  • Soms hebben ze ademhalingsmoeilijkheden doordat de maag op de borstkas drukt.
  • Soms zijn de honden al in shock.

 

Een maagkanteling moet behandeld worden, anders komt de hond te overlijden. Als de maag alleen nog maar is opgezet (gedilateerd), dan lukt het soms om de maag te sonderen en op die manier leeg te maken. Echter, als de maag al gekanteld is, dan kom je er met de sonde niet meer in. Dan moet de hond geopereerd worden. Hierbij wordt de maag handmatig weer teruggedraaid en meestal vastgezet aan de buikwand om te voorkomen dat de maag in de toekomst nog een keer kan gaan draaien. Afhankelijk van de situatie lukt het om de maag alsnog te sonderen nadat deze is teruggedraaid en anders moet de maag geopend worden om de inhoud te verwijderen. Nadat de maag is teruggedraaid worden alle andere organen bekeken om te beoordelen of deze geen schade hebben opgelopen. Soms moet de milt verwijderd worden, omdat deze beschadigd is geraakt doordat deze is meegedraaid met de maag.
Een operatie is echter niet zonder risico. Uiteraard heeft iedere narcose een risico, maar bij een maagkanteling is deze verhoogd. Allereerst omdat deze honden vaak bijna in shock zijn, of het al zijn. Als de operatie is geslaagd blijft het nog enkele dagen afwachten, want er zijn 2 belangrijke complicaties na een operatie. Dit zijn een buikvliesontsteking en hartritmestoornissen. Als er een complicatie optreedt, gebeurd dit meestal 2 tot 3 dagen na de operatie.

Bij Tess was de maag al gekanteld en dus was het niet mogelijk om deze te sonderen. Er werd besloten om haar te opereren, waarbij de maag weer werd teruggedraaid en werd vastgehecht aan de buikwand. De andere organen zagen er goed uit en de milt kon blijven zitten. Na de operatie werd Tess ook weer vlot wakker en kon aan het einde van de dag weer wandelend naar huis.
Ze kwam daarna enkele dagen dagelijks op controle; het ging iedere dag beter en ook voelde de buik heel goed aan en klonk het hart goed. Ze had geen pijnlijke buik, er was geen hartritmestoornis en de lichaamstemperatuur was normaal.
Momenteel gaat het uitstekend met Tess.

 

Wat kan er gedaan worden om het risico op een maagkanteling te verkleinen?

  • Laat de hond vóór het eten uit of laat de hond anders eerst anderhalf uur rusten na een maaltijd, voordat de hond weer gaat spelen of uitgelaten wordt.
  • Het liefst meerdere kleinere porties per dag eten in plaats van één grote maaltijd.
  • Voorkomen dat het eten schrokkerig wordt opgegeten.

 

 

 

 

 

 


Vorige pagina: Patiëntenverslagen
Volgende pagina: Herplaatsing