June

 

June is een Mechelse herder van ruim 11 jaar oud. Ze is een niet-gesteriliseerd teefje die half juli langskwam op de praktijk. Ze was in juni voor het laatst loops geweest, maar verloor sinds enkele dagen weer wat bloederige uitvloeiing. Daarnaast dronk ze heel veel en plaste ook veel. De eetlust was wat minder. Verder maakte June geen zieke indruk; ze was nog levendig, ze braakte niet en had ook normale ontlasting. Op de praktijk was June inderdaad levendig en alert, haar lichaamstemperatuur was normaal. Haar buik was wel wat voller en soms leek je wat “strengen” in de buik te voelen. Haar vulva was een klein beetje opgezwollen en er hing een klein beetje bloederige uitvloeiing aan.

Gezien de klachten en de recente loopsheid was June verdacht van het hebben van een baarmoederontsteking. Daarom hebben we een echo van de buik gemaakt. Hierop was inderdaad een opgezette baarmoeder te zien. In de hele buik waren lussen van de baarmoeder te zien, die opgezet waren en gevuld waren met vocht en/of pus. De diagnose van een baarmoederontsteking werd bevestigd. Vervolgens werd een bloedonderzoek gedaan om te beoordelen hoe de nieren en de lever van June functioneerde. De nierfunctie was goed, één van de leverwaardes was licht gestegen als gevolg van de baarmoederontsteking en verder waren er geen afwijkingen te zien aan de bloeduitslag.

June werd geopereerd, waarbij de gehele baarmoeder en de eierstokken werden verwijderd. Het ging om een forse ontsteking. De operatie verliep goed, June werd goed wakker uit de narcose en kon dezelfde dag weer naar huis.

Een baarmoederontsteking, ofwel endometritis of pyometra, is een regelmatig geziene aandoening. Dit probleem zien we het vaakst bij de hond, maar komt ook zeker bij de kat voor. Meestal raakt de baarmoeder zo’n 1-2 maanden na de loopsheid ontstoken. Echter, de baarmoeder kan ook ontstoken raken na een dracht of bijvoorbeeld bij het gebruik van anticonceptiemiddelen. In de meeste gevallen is de hond al op leeftijd, maar soms raakt de baarmoeder al ontstoken na een van de eerste keren dat ze loops is geweest. De reden dat een baarmoeder dan juist ontstoken raakt, is een te hoge concentratie van progesteron in het bloed. Dit heeft een weerslag op de baarmoederwand en maakt deze hierdoor gevoeliger voor een infectie.

Bij een baarmoederontsteking heb je 2 varianten. Een “open” of een “gesloten” baarmoederontsteking. Bij een open baarmoederontsteking is de baarmoedermond open en is er uitvloeiing aanwezig. Bij een gesloten variant is de baarmoedermond gesloten en daardoor kan de pus, dat zich in de baarmoeder bevindt, niet weg. De baarmoeder zal hierdoor opzwellen en als dit niet tijdig wordt herkent bestaat de kans dat de baarmoeder scheurt en dan kan een buikvliesontsteking ontstaan.

Als behandeling is een operatie het beste, waarbij de baarmoeder en de eierstokken worden verwijderd. De honden herstellen in het algemeen snel van de operatie. Indien de hond niet in aanmerking komt voor een operatie, bijvoorbeeld vanwege een hartprobleem, of als de eigenaar graag nog een nestje wil in de toekomst, kan een medicinale behandeling geprobeerd worden.

Hierbij wordt dan antibiotica gegeven in combinatie met een medicijn om de baarmoeder samen te laten trekken. Uiteraard is deze optie alleen mogelijk als de baarmoederontsteking “open” is. Maar meestal is deze behandeling weinig succesvol en als het wel helpt, is de kans groot dat de hond na de volgende loopsheid of dracht weer een ontsteking krijgt.

Het beste is om een baarmoederontsteking te voorkomen. Daarom raden wij aan om een teefje te laten steriliseren als ze nog jong is (het liefst vóór de eerste loopsheid aangezien de kans op het krijgen van melkkliertumoren dan het kleinst is). Daarnaast raden wij het af om anticonceptiemiddelen bij de hond te gebruiken.

Ruim anderhalve week na de operatie gaat het goed met June. Ze is al weer bijna de oude hond.

 

 

 

 

 


Vorige pagina: Patiëntenverslagen
Volgende pagina: Herplaatsing