Bobby

 

Bobby is een Jack Russel Terriër van ruim 11 jaar oud. Het is een niet-gecastreerd reutje. Hij kwam half oktober langs op de praktijk, omdat hij al de hele dag allemaal kleine plasjes deed. Daarnaast was hij ook veel aan het persen. De eigenaar had geen bloed in de urine gezien. Af en toe perste hij ook op zijn ontlasting en maakte die dag ook een iets slomere indruk en was wat minder enthousiast met eten en drinken. Verder maakte Bobby geen zieke indruk.
Toen hij nog jong was, had hij 2x eerder een blaasontsteking gehad.

Op de praktijk viel op dat hij af en toe erg aan het persen was, hij spande zijn buik op en er kwam dan een klein plasje urine uit. Ook als je aan zijn buik voelde begon hij direct te persen. Doordat hij zo aan het persen was, was de blaas moeilijk te beoordelen. Zijn prostaat voelde wat vergroot aan, maar was niet pijnlijk.
De blaas werd vervolgens gekatheteriseerd, waarbij er na ongeveer 15cm in de plasbuis een weerstandje werd gevoeld. De katheter schoof er vervolgens vlot langs en kwam in de blaas terecht. Via de katheter werd de blaas geleegd en bleek nog redelijk wat urine te bevatten.

De urine werd nagekeken, waarbij een kleine hoeveelheid bloed in de urine werd teruggevonden. Het meest opvallende was de zuurtegraad van de urine, deze was te hoog. Onder de microscoop werden kleine kristallen teruggevonden, die passen bij een te hoge zuurtegraad.
De katheter werd vervolgens al spoelend uit de blaas en plasbuis verwijderd, waarbij de weerstand al minder leek te zijn.

Hij bleef echter persen en kleine beetjes plassen en daarom werd een echo en een röntgenfoto van de blaas gemaakt. Op de echo waren duidelijk verschillend steentje in de blaas te zien. Deze hadden een afmeting van ongeveer 6 á 8 mm in doorsnede. Op de röntgenfoto waren 8 grote steentjes zichtbaar en ook meerdere kleine steentjes. Opnieuw was er bij het katheteriseren een weerstand te voelen op ongeveer 15cm in de plasbuis.
Op de echo werden verder geen afwijkingen aan de nieren gevonden. De prostaat was wat fors van formaat.

Bobby heeft dus blaasstenen, waarbij één of meerdere steentjes in de plasbuis zijn geschoten en daar zijn vastgelopen, maar nog geen volledige obstructie geven.

Het plan was om onder narcose te proberen de steentjes in de plasbuis terug te spoelen naar de blaas en daarna via de blaas alle steentjes te verwijderen. Mocht dit niet lukken, dan zou het steentje in de plasbuis als een aparte operatie verwijderd moeten worden.
Na enkele pogingen is het uiteindelijk gelukt om de steentjes in de plasbuis terug te spoelen. Vervolgens werd zijn blaas geopend en werden ongeveer 20 steentjes uit de blaas verwijderd. ’s Avonds mocht Bobby weer naar huis. Hij moest nu echter wel een speciaal blaasdieet krijgen om te voorkomen dat hij opnieuw steentje zou gaan vormen.

De volgende dagen kwam Bobby dagelijks op controle. Het ging al een dag na de operatie goed met hem. Hij was al alerter en vrolijker. Ook had hij zijn nieuwe dieet goed gegeten.

 

Blaasproblemen zijn veel voorkomend bij vooral katten, maar ook zeker bij honden. Hierbij vormt niet iedere hond of kat kristallen.

Bij de huisdieren komen een aantal soorten kristallen of gruis voor, waarbij struviet (triple fosfaat) of calcium-oxalaat kristallen het meest voorkomend zijn. Deze beide kristallen worden bij een andere zuurtegraad gevormd in de blaas. Bij een zure urine kunnen er calcium-oxalaten gevormd worden. Bij een alkalische urine eerder struviet. Kristallen kunnen soms nog uitgeplast worden, maar als de kristallen steentjes vormen zal dit niet meer kunnen. En zeker bij katers en reuen kan dit problemen vormen, omdat zij een nauwere plasbuis hebben in vergelijking met vrouwelijke katten en honden.

Struviet kristallen zijn meestal op te lossen met een speciaal blaasdieet. Een steentje kan soms ook nog opgelost worden, maar een operatie is de beste oplossing. Calcium-oxalaten zijn niet op te lossen en zullen dus uit de blaas verwijderd moeten worden. Na het verwijderen van de kristallen/steentjes zal een speciaal blaasdieet (afhankelijk van het type kristal/steen) er voor zorgen dat er niet opnieuw kristallen of steentjes gevormd worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Vorige pagina: Patiëntenverslagen
Volgende pagina: Herplaatsing